Le Guess Who, dag 3: ontdekkingsreis (2)

Ravens & Chimes ***
Tim Hecker **
Foxygen **
Beak>; ***
Camera ****

Vandaag wederom een ontdekkingstocht, op basis van de summiere beschrijvingen in het boekje, wat snelle luisterbeurten op de onvolprezen Luisterpaal, en een handige route langs de Utrechtse zalen vanwege de in het sinterklaasjournaal voorspelde buien en mogelijke storm. De grote geografische spreiding van Le Guess Who over Utrecht maakt voor mij overigens wel dat er een wat vreemdsoortige sfeer over het festival blijft hangen. Zonder fiets is er geen beginnen aan: tussen De Helling en Db’s is toch al gauw twintig minuten fietsen, wat een echte ontdekkingstocht toch wel wat belemmert. Bovendien ontstaat er in de Utrechtse straten zo ook niet echt een festivalsfeer, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Eurosonic, waar de podiumlokaties veel meer op loopafstand van elkaar liggen. Heeft Utrecht echt niet meer verborgen podia in de binnenstad?

Dat gezegd hebbende, fluks naar Ekko voor het intrigerend beschreven Ravens & Chimes. Dat is meteen een uitstekende binnenkomer! Gisteravond vroeg ik me hier en daar nog af: “Willen deze mensen wel op het podium staan?”, maar daar bij dit kwartet – doorgaans een vijftal – uit New York geen sprake van. Losjes en met charisma onderhoudt de zanger tussen de nummers door het aanvankelijk nog wat stugge publiek. In de meeste gevallen leidt dit tot irritant geouwehoer, maar hier staat een sympathieke gast, die zijn best doet om het publiek mee te nemen. Met uitstekende nummers weten deze jongens de zaal overtuigend over de streep trekken. Ondanks hun jonge leeftijd staat hier een heel volwassen band, met complexe maar goed gestructureerde, spannende nummers. Hier word ik blij van.

Snel door naar Tim Hecker, want het is even droog buiten. In De Helling staat een volle zaal te loeren naar… ja, naar wat eigenlijk? Ik had er gisteravond al wat moeite mee dat de Fuck Buttons zo ignorant waren ten opzichte van het publiek, maar Hecker doet daar in het volledige duister nog een flinke schep bovenop. Toegegeven, uitstekende muziek, die zich, nogmaals toegegeven, ook uitstekend in het donker laat genieten, maar het knaagt mij zeer wat ik hier eigenlijk te zoeken heb….

Dan Foxygen in Tivoli aan de Oudegracht. Deze jongens halen de mosterd waar Mick Jagger ‘m al decennia geleden heeft laten liggen. Er zijn slechtere voorbeelden, en Foxygen kan er muzikaal ook goed mee overweg in interessante, barokke en licht psychedeIische pop. Maar door het oeverloze gelul van de zanger verwordt dit optreden toch enigszins tot een klus in het oefenhok. De lollige sfeer komt de nummers ook niet ten goede: veelbelovende inzetten worden zelden langer dan twee minuten uitgewerkt (of afgemaakt), plots gevolgd door een rare break en dan iets wat op een heel ander nummer lijkt. Na een keer of drie bekruipt me dan toch het gevoel dat ik naar een medley-band zit te kijken… Tijd om door te gaan.

image

Weer in De Helling bij Beak>;;, die net als Tim Hecker om duisternis vraagt, maar in dit geval is dat om de zelf meegebrachte (en niet heel bijzondere) knipperlichtjes op het podium tot hun recht te doen komen. Vooruit dan maar, concentreren op de muziek, Darth Faber. En dan is dit toch wel allemachtig goed, hoor. Zeer strakke drummer en bassist leggen een heel solide basis onder de geluidsexperimenten van toetsenist/gitarist. De band werd mij vooraf beschreven als Portishead zonder de zang, en op basis van het album Third zit daar wel wat in. Maar dit is toch wel een onmiskenbaar eigen geluid. Hou dit in de gaten!

Ten slotte nog even naar Acu voor de betonvlechters van Camera. Heftige krautrock guerilla, naar eigen zeggen. Deze degelijke Duitsers zijn in hun jonge jaren in vat vol elpees van The Swans gevallen, en dat betaalt zich stevig uit! Allejezus, dit is mooie herrie! Gouden vondst om alle bassdrumritmes gewoon uit een kastje te halen, waardoor de drummer met de restanten van zijn drumkit voor op het podium kan staan hakken, zonder zich om afleidend voetenwerk te hoeven bekommeren. Wat een houthakker! Animal is een schoothondje vergeleken bij deze capabele neanderthaler, die naar verluidt geketend in een busje moet worden vervoerd. Vergeet ook de rest van de band niet, met goed scheurende gitarist en een geluidsmuurbouwer. Heftig!

========

MATERIAAL ELDERS

– Zie 3voor12 voor meer recensies en cijfers

– Zie de festivalsite voor referenties naar meer recensies en foto’s

;

Advertenties
5 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: