Sigur Ros – HMH, 21 februari 2013

*****
The Next Level

Sigur Ros is nooit een band geweest die je er zomaar even tussendoor doet. De IJslanders brengen altijd iets nieuws, iets anders, iets onvoorspelbaars, en vergt van de bezoekers overgave. En die krijgen ze, in een muistille zaal vol van bewondering. De eerste twee nummers worden gespeeld achter een soort van vitrage, die veel mogelijkheden biedt voor kunstzinnige schaduwen en projecties, maar die ook de band grotendeels aan het zicht onttrekken. Fantastische vondst, en de band overtuigt dan al volledig. Het tweede nummer I Gaer kennen we in verschillende versies van Hvarf/Heim, en hier krijgt dit mooie nummer (werderom) een nieuwe versie. Allemachtig… Het is snel duidelijk dat de band zeer geconcentreerd spelend in bloedvorm in, ondersteund door haast perfecte geluidskwaliteit, en vooral een lichtshow die welhaast een eigenstandig theater is. Hier gaan hele mooie dingen gebeuren.

Sigur Ros brengt een goed gebalanceerde set van oude tracks en van nieuwe nummers, van de later dit jaar te verschijnen plaat. De eerste nummers benadrukken de donkere kant van Sigur Ros, de soundtrack van dwaallichten in de IJslandse nevel. Daarna komen ook de andere kanten an de band naar voren, de meer barokke, speelse lijn van Með suð í eyrum við spilum endalaust, en de karakteristieke droomrock van nummers als Varúð, die zo sterk leunen op vioolpartijen en de kopstem van Jonsi. De vele nieuwe nummers beloven een ijzersterke nieuwe plaat – toch maar een jaar na de relatief rustige CD Valtari – waarin meer ruimte lijkt te zijn voor zware, trage ondertonen van bassist Georg Hólm, minder dromerig en meer orkestrale postrock.

Sigur Ros staat vanavond met liefst elf mensen op het podium. Dit is geen band meer, maar een orkest. Zeker met het fabelachtig mooie licht ontstaat zo een totaalervaring aan theater. Alles klopt hier aan, met ijzingwekkende perfectie. E-Bow wordt ondersteund door een prachtig achtergrondeffect van langzaam dalende zwart-wit-schakeringen, waardoor de band haast lijkt op te stijgen, totdat het nummer na een minuut of zes de postrockversnelling erin gooit en de beelden de verbijsterende opgang naar de Kravla-vulkaan blijken te zijn. WTF…

Jonsí heerst soeverein als Caesar zelve; dat was wel anders toen ik Sigur Ros voor het eerst zag, en jaar of twaalf geleden in Paradiso, toen Jonsi van verlegenheid niet wist of hij zich achter de monitorboxen of in het drumstel moest verbergen. Die tijd is voorbij: Sigur Ros heeft nu de nummers én het zelfvertrouwen om muziek, licht, geluid en performance op te pakken en neer te zetten tot de nieuwe norm voor liveshows: ik was erbij, dit is The Next Level.

Setlist

20130222-164942.jpg20130222-165003.jpg20130222-165017.jpg20130222-165136.jpg

Advertenties
1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: