Vieux Farka Toure – Rasa, Utrecht, 22 november 2013

***

Vieux Farka Touré deelt met bijvoorbeeld Ziggy Marley, Femi Kuti en (vooruit) Martijn Krabbé het juk dat ze altijd zullen worden gezien als zoon van een veel bekendere vader. Daar lijkt Vieux zelf niet om te malen. Hij blijft aanvankelijk ook keurig in het straatje van de Maliblues, dat zijn vader Ali in de jaren negentig in samenwerking met Ry Cooder effende voor een wereldpubliek.

Vieux sluit op een bepaalde manier wel aan bij andere illustere gitaristen als Mark Knopfler of Joey Satriani: uiterst virtuoos, maar met het charisma van een zak nieuwe bintjes. De band speelt haast griezelig perfect schijnbaar eindeloze nummers die klinken als dagenlange tochten door de zinderende woestijn. Je vraagt je af wat maakt dat dergelijke nummers af en toe ophouden, maar Vieux dirigeert het allemaal feilloos. Het leidt wel tot een wat slaperige trance zonder veel scherpe randjes, maar na pakweg drie kwartier verhuist de percussionist naar het drumstel en komt er meer schwung in, bij band en publiek. Het ritme van de band wordt wordt dwingender, het publiek krijgt meer zin, en Vieux tovert een grote glimlach en gezellige keuvelpraatjes in het Frans tevoorschijn.

Sowieso mooi publiek hier. Voorin staat een dame die op Dodi Apeldoorn lijkt lekker gek te dansen, terwijl achterin een stramme senior met een massage van (vermoedelijk) zijn vrouw weer op de been wordt geholpen. Heerlijk, hier ben ik weer helemaal jong.

20131123-140838.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: