Armand – DBs, Utrecht, 15 maart 2014

***

Tjeemig de pemig, komt daar zomaar ineens Armand optreden, om de hoek bij DBs nog wel! Ik zag hem lang geleden al eens op een zéér benevelde avond, waarbij mij niet zozeer de liedjes zijn bijgebleven als wel de urenlange moppentapperij tussendoor, met geniale oneliners als ‘met een beetje discipline, niet aan de heroïne’. Intussen lag zijn hond uitgeteld van de wietlucht voor hem te slapen. Op zijn eigen manier een legendarische avond van de man die al op het podium stond toen mijn moeder de hoepelleeftijd nog niet eens voorbij was.

Nothing much has changed. De hond is waarschijnlijk al lang overleden, Armand geniet al weer een jaar of twee van zijn AOW (eindelijk een basisinkomen!) en zijn laatste (en enige) hit dateert nog van voor The Magical Mystery Tour, maar verder is het een avond vol zekerheden. Daarvoor moeten we wel even doorbijten met Harry Merry in zijn matrozenpakje, het waarschijnlijk slechtste voorprogramma dat ooit een podium betrad (inclusief schoolfeesten en braderieën). Armand laat zich niet verleiden om dáár nu eens tegen te protesteren, maar werkt zich in zijn eigen lome tempo door ruim veertig jaar maatschappijkritiek.

Daar kan je op zich al cynisch genoeg van worden, maar zo niet Armand: “Het leven is mooi, we zijn er nog steeds!” en al gauw gaat de pijp aan. “Met de vlam in de pijp, loop ik door de Khyberpas, met mijn dertig kilo hasjies, ver van huis maar in mijn sas”, vol verwijzingen naar Henk Wijngaard en naar betere tijden in Afghanistan, klinkt werkelijk als uit een andere tijd. Voor nieuwste generaties is hij waarschijnlijk vooral bekend van zijn fantastische verschijning in Op Volle Toeren van Ali B. Dat leidt nog niet tot een nieuwe cultstatus, want een jong meisje zegt halverwege bij het verlaten van de zaal tegen haar vriendje “Dit is echt niet grappig!”

Armand zingt liedjes en vertelt anekdotes waarvan je toch echt wel dubbel ligt van het lachen. Daar zitten lullige liedjes tussen, maar vaker nog snedige taalvondsten, en op het eind zowaar een prachtig nieuw pareltje waarin hij de liefde aan het leven betuigt. Dan doet hij af en toe zelfs even denken aan Jaap Fischer, die inmiddels heel wat verder down the drain is dan Armand ooit zal zijn, ondanks zijn versleten bagage en de geestelijke ravage. Armand lijkt op een protestzanger uit een ver vervlogen tijd – en dat is hij natuurlijk ook -, maar het is ook het soort cabaret van Hans Dorrestijn, waarvan je hoopt dat het nooit ophoudt. Als er iemand om je geeft, weet je waarvoor je leeft!

20140315_230530SAMSUNG

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: