Concert van het jaar 2014

Wederom een uitstekend concertjaar. 17 reguliere concerten, niet alleen in Utrecht of Amsterdam deze keer, maar ook in Antwerpen en Norwich. Een extra concertje van dochterlief, natuurlijk. Daarnaast ook nog rijk bedeeld op twee festivals, met 13 optredens op Eurosonic, ruim twintig bands op Noorderslag en 25 optredens bij Le Guess Who. In totaal tel ik 76 bands.

Het concertjaar werd voor mij in belangrijke mate bepaald door de overgang van Tivoli aan de Oudegracht naar de kolos van TivoliVredenburg. Ik schreef daar aanvankelijk kritisch over, maar bij Le Guess Who zag ik ook de mogelijkheden, en vooral dat het in de zalen zélf altijd goed toeven is.

De beste optredens zag ik dan ook dichtbij, in Utrecht. Met name Le Guess Who was dit jaar zo fenomenaal goed dat er in de jaarlijsten geen ontkomen aan is. Wat waren voor mij dan de beste concerten van 2014? Aan de top ligt het dicht bij elkaar, maar dit is ‘m dan.

1. Savages & Bo Ningen
Words to the blind is een onwaarschijnlijke hoogmis van de noise, met Jehnny Beth als bezwerende voorgangster. Savages en Bo Ningen voeren fluisterend toenadering, en exploderen in een verbijsterend fenomenale bak geluid, knetterhard en loepzuiver tegelijk. Zeer indrukwekkend.

3. Kyteman
Bovenaan hoort ook Kyteman, met zijn legendarische afsluitingsreeks van Tivoli Oudegracht. Met wroeging om de sluiting na twintig jaar Tivoliherinneringen stond ik in het publiek. En ik niet alleen. Kyteman voelde de emoties feilloos aan en bracht troost met een fantastisch optreden.

2. Selda
Van totaal andere orde, maar óók gewoon op LGW, is Selda. Iedereen realiseert zich al tijdens het concert dat ook dit een legendarisch optreden is. Het publiek draagt Selda op handen en stuwt haar tot grote hoogte.

Andere memorabele concerten
Zeer memorabel was de unieke show Lament van Einstürzende Neubauten. Lang niet op het podium gezien, maar poeh, de godfathers zetten nog altijd een intrigerend spektakel zonder weerga neer. Zeer indrukwekkend.

Ook niet gek was Thee Silver Mount Zion Orchestra, met de lange noise-composities, en Suuns, met de bevreemdende electronica-art-krautrock. Dit jaar dus grosso modo een sterke nadruk op underground noise. Maar garanties biedt dat niet: Mogwai was in Paradiso prima, maar viel in TivoliVredenburg juist flink tegen.

Het was ook niet alleen maar herrie dit jaar. Zie bijvoorbeeld de geweldige dansshow van Conny Janssen onder muzikale begeleiding van Alamo Race Track, meteen aan het begin van het jaar in de schouwburg. Het indrukwekkende optreden van Perfume Genius op LGW mag ook zeker niet onvermeld blijven.

Frappant is dat ik Blaudzun zeer goed recenseerde, maar dat me dat verder niet als memorabel is bij gebleven. Ronduit jammer, ten slotte, is dat de 2014-editie van ESNS geen enkel concert bood dat de annalen van de geschiedenis haalde. Volgende maand slaan ze hopelijk terug, daar in Groningen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s