Noorderslag 2015 – zat 17 jan

Binkbeats *****
Yuko Yuko ****
Bade ***
Ronde *
Svävä ****
Nouveau Vélo ****
Sven Hammond ***
The Mysterons ***
The Afterveins ***1/2
Kovacs **
Pauw ****
John Coffey *****
Afterpartees ****
zZZ ****

De laatste avond is voor de Nederlandse bandjes. Dat begint meteen al goed met de fascinerende minimalistische one man band Binkbeats. Achter een indrukwekkend arsenaal vol apparatuur en dingen om geluiden mee te maken werkt Binkbeats aan verbazingwekkend goede soundscapes, vol fascinerende loopjes en distortion. Frank Wienk oogt als een verdwaalde deelnemer van het schaaktoernooi in Wijk aan Zee, maar zet in zijn eentje iets neer waar de Neubauten een hele band voor nodig heeft. Wat een geluidstovenaar!
2015/01/img_0240.jpg

Jaah, Dokkum rulez met Yuko Yuko! Gedateerd bomberjekkie, gitaar loopjes uit de jaren negentig, maar zoals 3voor12 terecht zegt, met lekkere slack gespeeld. Het is muzikaal niet buitengewoon, maar de nummers deugen goed, Yuko Yuko speelt lekker, en als Marit danst word je meteen verliefd. Deze verdient de sympathie van de boekers van Nederland: veel en vaak laten spelen, a.u.b.!
2015/01/img_0654.jpg

Bade is al helemaal klaar voor het 3fm publiek. Het is allemaal niet gedenkwaardig, maar wel het soort waar de radiostations van smullen, gespeeld met flair en uitstraling. Wordt ongetwijfeld een hele grote.

Dat zal ook wel gelden voor Ronde, maar oei, wat valt dit door de mand zeg. Op zichzelf hebben ze best aardige nummers, maar zangeres Rikki Borgelt laat vanaf het eerste nummer horen dat ze helemaal niet kan zingen. Het schiet alle kanten op, maar zelden in de juiste toon. Ze zit de keyboardman in de weg met de begroeting van Hallo Groningen. Brr, hier moeten we niet blijven.
2015/01/img_0655.jpg

Gelukkig is er dan Svävä, uit Leeuwarden. Ik zag ze anderhalf jaar geleden eens een matig voorprogramma verzorgen in Ekko, maar tsjonge, wat is deze band gegroeid zeg! Dat is echt leuk om te zien en nodig ook, want genregenoten Future’s Dust zijn vooralsnog even uitgeschakeld, terwijl Meadowlake eergisteren niet veel progressie liet horen. Svävä combineert bescheidenheid met donders goed weten wat ze willen, waardoor de nummers staan als een huis – niet eenvoudig in de vaak wat flegmatieke dreampop.
2015/01/img_0656.jpg

Nouveau Vélo is ook al zo’n bandje dat in de buzz zit om in 2015 in de gaten te houden, en dat maken ze nog waar ook. Op de retestrakke ritmesectie – en dan vooral de geweldige drummer – is het lekker gitaartapijtjes leggen. De band gaat lekker los in fijne drive met vaak lang uitgesponnen nummers vol gruizig gitaarwerk. Dit deugt helemaal. Waarom zou dit niet op de (hele) grote podia kunnen?
2015/01/img_0658.jpg

Sven Hammond pikken we maar kort mee. Degelijke bluesrock, prima muzikanten, maar nogal binnen de lijntjes allemaal. Kun je er goed bij hebben op een feestje waar niks stuk mag.

Popprijs laten we dit jaar passeren en commentaar op The Common Linnets hou ik voor me, maar zie hier een fotootje.
2015/01/img_0251-0.jpg

Dat geeft mooi de gelegenheid om te kijken bij The Mysterons. Naar ik lees met leden van Jungle by Night en Pauw, plus de licht mysterieuze maar aantrekkelijke zangeres Josephine van Schaik. Mysterons zit diep in de seventies, met een vleugje wave, en met de haast kinderlijke hoge stem van Van Schaik moet ik vreemd genoeg ineens aan Blondie denken.
2015/01/img_0235.jpg

Blijkbaar kan het niet iedereen boeien, want het publiek lult zich helemaal suf door de muziek heen. Bij Noorderslag komen mensen steeds minder voor de muziek, lijkt het wel, en dat doet geen recht aan de bands die zich hier on de kijker proberen te spelen. Nog veel erger wordt het bij Fumaca Preta, zo lezen we bij 3voor12, waar een stel huishoudbeursdozen de sfeer komen ontwrichten. Gaat dit festival dan toch ten onder aan commercie, media en het idee van er geweest moeten zijn?

Die beschouwing maak ik niet af, want ik kom wel voor de bands en ga dus gauw door naar The Afterveins, een lekkere gitaarband in het hoekje tussen punk, gitaar en darkwave. Ze hebben door dat er internationale boekers zijn, want aankondigingen tussen de nummers door doen ze in het (steenkolen) Engels. Wonderlijke toevoeging bij de band is een jongen met duistere zonnebril en blote bast, die als een soort mascotte van de band af en toe wat op de tamboerijn mag rammelen, maar vervolgens weer verdwijnt in een klein hoekje achter de versterker. Tijdens lang uitgesponnen nummer loopt de gitarist even het publiek in om cassettebandjes (!) uit te delen; publiek van veertigplus, zal men hebben gedacht.
2015/01/img_0662.jpg

We zijn laat voor Kovacs, dus de zaal zit al ramvol en we moeten het doen vanaf het balkon. Misschien omt het daardoor dat we moeite hebben om een klik te krijgen. De geweldige zang van Kovacs is onderhand genoegzaam bekend, maar een cover van Diamonds are forever wordt dan wel heel voorspelbaar… het roept de vraag op of de stem en stijl van Kovacs wel een heel concert kan blijven boeien, hoe goed ze op zichzelf ook is. Welke richting gaat ze op om te voorkomen dat ze met haar wolvenmutsje een gimmick wordt?

Ook hoog in de buzz-lijstjes staat Pauw, want uitstekende band in de weer hippe hoek van de psychedelische rock. Dat doen ze verdomd goed, met mooi uitgesponnen gitaarlijnen en lekker orgeltje. Door de introverte uitstraling heeft Pauw wel wat moeite om echte urgentie uit te stralen, maar dat is mierenneuken.
2015/01/img_0258.jpg

Want wat is dat dan, urgentie? Kijk maar even mee naar John Coffey dan! Vanaf het eerste nummer gaan de moshpit, de bierdouche, stagedive en crowdsurf helemaal los. Hoppa! Zo strak als een kippereetje spelen met hun bulldozerrock in de traditie van At The Drive-In doeltreffend de zaal he-le-maal plat. Schuurfeest zonder weerga.
2015/01/img_0259.jpg

Het is het begin van een trits zeer waardige afsluiters, want in de entreehal staan de Afterpartees. Ha ha, wat een lekker bandje toch. Zanger Nakkie heeft weer Limburgse praatjes voor tien, maar uiteindelijk spelen ze ook gewoon fijne catchy punkpopnummers. We krijgen zelfs een cover van Taylor Swift voorgeschoteld en dat klinkt nog goed ook. Volgend jaar The Common Linnets aanpakken, jongens! Veel mislukte pogingen tot crowdsurf, maar Nakkie doet het wel even voor. Afterpartees zijn wat ongepolijster dan vorig jaar en dat doet ze veel goed. Lekker vrolijke bende.
2015/01/img_0269.jpg

Afsluiter is als zo vaak voor de sleazefest van zZz. Hun straffe orgelpomprock is een genre op zich, met oude en hoera! ook nieuwe nummers die makkelijk een uur – of twee, of drie – door kunnen dreunen, maar na een half uurtje is het helaas al weer voorbij. En daarmee ook NS15.

2015/01/img_0262.jpg

Andere recensies
Kindamuzik
Kicking the Habit

Advertenties
6 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: