Motel Mozaïque dag 2 – zaterdag 10 april

De Likt **
Aloa Input ***
Rats on Rafts *****
The Notwist ****1/2
Will Butler **
The Mysterons ***1/2
Tweak Bird ****


2015-04-11 16.57.34

Na de mooie lentedag van gisteren staan we vandaag te vernikkelen op het Schouwburgplein, waar na wat stevige regenbuien dan toch de zon doorbreekt met De Likt. Zanger Jordy zal zo’n beetje de grootste bek van Rotterdam zijn, die gestut door goede beats zijn rapgedichten het publiek in smijt. Pak aan! Hij krijgt het zowaar voor elkaar dat iedereen op het plein hurkt en op commando opspringt en meehost.

Aloa Input is een stuk gecompliceerder. Deze Duitsers spelen bij hun tour in het voorprogramma van The Notwist en ze zitten ook onmiskenbaar in hetzelfde straatje. Met hun elektronische experimentele exotica bieden ze het inmiddels al flink verkleumde publiek een aangename warmte. Prima bandje, dat we liever in een broeierig klein zaaltje hadden gezien.

Dan (min of meer) naar binnen, in de Kornuittent voor Rats on Rafts. Niet de ideale locatie, maar zonder één seconde pauze wordt hier een allesverzengende trip vol duistere noise, gitaargeweld en verstoorde ritmes neergezet. Ademhalen doen we achteraf wel weer. Dit is echt overdonderend goed. Rats on Rafts speelt vernietigend strakke postpunk, met stevige wortels in de wave. Retestrak, genadeloos en messcherp.
2015-04-11 19.02.07
Na deze hoogmis van de postpunk valt het Belgische Tubelight in de hal van de schouwburg nogal tegen. Maar ach, het valt ook niet mee, in de hal en dan tussen Rats on Rafts en Notwist in geprogrammeerd…

The Notwist dan, wat mij betreft headliner van het festival. Zes Duitse nerds in een compacte opstelling vol instrumenten en apparatuur, fantastisch mooi uitgelicht. Subtiele vondst zijn de lichteffecten op de instrumenten zelf. Messier Objects, het laatste album van The Notwist, is een beetje een raar ding, vol met kleine soundscapes en geluidsexperimenten. Live houden ze het bij het wat oudere, toegankelijker werk. Daarmee stijgen we regelmatig op in een adembenemende sonische trip, maar dat wordt afgewisseld met rustiger werk als Pick up the Phone en Run Run Run, waarmee de vaart er weer uit raakt. Dat maakt het lastig om houvast te krijgen op deze band, maar dat zal The Notwist wurst wezen, natuurlijk. Ze spelen in technische zin belachelijk goed, zelfs zo goed dat het af en toe wat klinisch wordt. Ongrijpbaar prachtige band.
2015-04-11 20.14.26
Een andere hoofdact is Will Butler, in het dagelijkse leven onderdeel van Arcade Fire, maar nu op het podium met twee kekke bimbo’s achter de synthesizers. “This is Sarah (blond) and this is Julie (donker), together we are Will Butler.” Het is een wonderlijke act, op het dunne randje van slechte kitsch en spannende gekte. Het valt beide kanten op. Met name het tussenstuk is bij vlagen afgrijselijk slecht en vals, waarvan je niet weet of dat nou zo de bedoeling is of niet. In de tweede helft komt de onderscheidende waanzin van Butler dan bovendrijven, met zijn artrock gedrenkt in disco. Butler speelt soms zo slordig als hij oogt, maar het is wel vol woeste overtuiging. Dit kan Butler als geen ander, maar uiteindelijk blijven we met een tweeslachtig gevoel zitten: was dit nu heel goed of heel slecht?
2015-04-11 22.43.05
In de saaie schouwburghal speelt The Mysterons, die in de afgelopen maanden als een komeet gaan. Ik zag ze al op Noorderslag, waar het nog een beetje onwennig klonk, maar sindsdien zijn al vele meters gemaakt en hier staat gewoon een goede band. De set begint met de wat makkelijker behapbare, toegankelijke popnummers, maar die missen dan ook wel weer wat edge. In tweede helft van de set ontstaat wat meer urgentie, als de psychedelische grooves wat verder worden opgerekt. Mysterons heeft veel te bieden, maar ze moeten wel oppassen voor de mainstream, want daar is het een stuk minder spannend. En kunnen de heren niet wat vocale afwisseling geven op de hoge zang van Josephine van Schaik? Hoe dan ook: band om goed in de gaten te houden!

Tweak Bird dan. Dit is de oervorm van een rockband: drum, gitaar, snor en lang haar. Tweak Bird speelt moddervette stonerrock vol referenties aan jawel, Black Sabbath. Af en toe komt er ineens een saxofoon voorbij om de dampende drek wat kleur te geven. Lekker! Dit zijn de stevig rockende kleinkinderen van Ozzy en dat doen ze overtuigend en goed.
2015-04-12 00.37.10

– Zie hier de MM15 top20 van 3voor12
– Kicking the Habit: “Wisselvallig met memorabele momenten”

Advertenties
7 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: