Godspeed You! Black Emperor – Paradiso Amsterdam, 29 april 2015

****1/2

Canada, en dan vooral Montréal, is al jaren ’s werelds hotspot van de betere muziek, en op die Olympus is Godspeed You! Black Emperor wat mij betreft de absolute Zeus. Rond 2000 regende het meesterwerken, daarna bleef het een jaar of tien rustig, maar inmiddels zijn er al weer twee nieuwe albums verschenen: het monumentale Allelujah! Don’t Bend! Ascend! (2012; zie hier review), en vorige maand het wat tammere Asunder, Sweet and other Distress (zie hier de Pitchfork review). De tour daarvoor brengt ons wederom naar Paradiso.

Voorprogramma Xylouris White is alvast niet mis, met een interessante Arabische mix van saz, contrabas en een uitstekende drum. Die drummer is niemand minder dan Jim White (Dirty Three, Bad Seeds) en we zien hem daarna weer even terug op percussie van Godspeed, als de bandleden één voor één aantreden voor een vanuit de viool opgebouwde stevige drone. De lange track is niet goed te herkennen als nummer van GYBE (ik kom hier en daar de nieuwe titel Hope Drone tegen), al horen we wel (flarden van) Mladic terug. Het is de soundtrack bij de zwartwitfilmpjes vol industrieel verval, maar het is niet apocalyptisch. ‘Hope’, lezen we dan ook in de filmpjes. Ook in het verval zie je de zon af en toe op het water schitteren.

In de eerste drie kwartier horen we één, of twee, of misschien wel vier nummers. Godspeed geeft ons nog weinig houvast, en de afstandelijke setting op het roodverlichte podium draagt daar verder ook niet aan bij. Daarna volgt Rockets fall on Rocket Falls, het prachtige, half uur durende meesterwerk van Yanqui U.X.O. Wow, dit is heel erg goed! Pas daarna komt Godspeed toe aan het nieuwste album, dat integraal gespeeld wordt, maar live veel spannender klinkt dan de plaat zelf. Allemachtig!

Godspeed You! Black Emperor maakt eigenlijk helemaal geen nummers, maar schetst lange structuren zonder vocaal houvast. Met drie gitaren, twee basgitaren, drums, percussie en een zwaar gestemde viool is GYBE vooral een orkest van gestructureerd geluid, maar zonder duidelijke dirigent of leider. Af en toe ontstaan er dingen van onderaf, kleine improvisaties, die toch op hun plek vallen. Zo hoort dat bij deze neo-anarchisten. Niettemin is Godspeed gestructureerder dan vroeger, toen improvisaties soms minutenlang hun eigen pad konden volgen. Nu lijk het meer ingebed, waardoor in de orkaan van geluid altijd een spanning blijft bestaan voor wie daar het geduld voor heeft. Uitzonderlijk goed, dit, al zijn er af en toe momenten dat de gedachten wat afdwalen. Dat duurt echter nooit lang, want dan pakt de band ons weer bij de lurven.

Twee uur lang wisselt de band geen woord met het publiek, voorovergebogen zitten de drie gitaristen te spelen, David Bryant zelfs grotendeels met zijn rug naar het publiek. De percussie is wat verstopt achter de versterkers. Afstandelijk is een understatement bij Godspeed You! Black Emperor, maar het effect is groots, compromisloos en opwindend.

  

De Volkskrant vond het ook leuk: http://www.volkskrant.nl/recensies/godspeed-you-black-emperor-is-zelfs-spannender-dan-op-de-plaat~a3993564/

Zie hier een mooie recensie van de zelfde show, dag eerder in Brussel: http://www.damusic.be/live/les-nuits-2015-godspeed-you-black-emperor/een-orkaan-van-muziek

   
 

Advertenties
2 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: