Le Guess Who, One Night in Pandora – Zaterdag 23 Mei, TiVre Utrecht

Morgan Delt **
Kevin Morby ****
Nour Mint Seymali ***
Pallbearer **1/2
Wand ***
Thee Oh Sees *****

Le Guess Who One Night in Pandora is een stapje terug ten opzichte van de LGW May Day van afgelopen jaren. Als men vermoedde dat de organisatie van het lentefestival ten koste zou gaan van het hoofdfestival in november dan is dat een verstandig besluit. En eigenlijk vind ik het ook wel lekker: gewoon zes goede bandjes op rij, lekker gemakzuchtig tegen de bar blijven hangen in plaats van telkens weer op de fiets springen om vervolgens weer ergens in de rij te gaan staan… Prima zo, laat maar komen!

Kick-off rond koffietijd met Morgan Delt, met de feel and look van 1970. Aftrap voor zo’n festival is altijd lastig, we beginnen met pakweg 50 man, maar in het halfuurtje dat Morgan Delt is gegeven verviervoudigt dat zo’n beetje. De band speelt prima fuzz en psychrock, het verrast niet dat ze met de Flaming Lips mee op tour zijn geweest. Het lukt echter niet echt om een vonk over te doen slaan naar het publiek. Daarvoor is dit te tam en te afstandelijk, en de avond misschien nog te jong.

Morgan Delt

Kevin Morby

Dat maakt Kevin Morby ruimschoots goed. Morby is in het dagelijks leven bassist van het lekkere bandje Woods, maar vanavond singer-songwriter met een uitstekende eigen band. Morby past in het rijtje Steve Gunn en Amen Dunes, die afgelopen november op LGW stonden. Morby heeft een prachtige, licht schurende maar kraakheldere stem, en een bloedserieuze uitstraling. De eerste twee of drie nummers krijgen een americana-feel mee door de slide guitar stijl van spelen van de dame rechts. Daarna wisselt ze naar basgitaar en komt er meer pit in. Het lange nummer Harlem River (ruim 9 minuten) is echt heel erg goed. Zeer overtuigend optreden!

Noura Mint Seydali

Nour Mint Seymali is al een ster in vaderland Mauretanië, en doet vandaag haar eerste optreden in Nederland. Seymali speelt de traditionele ardine (een soort harp) en zingt in een Moors-Arabische traditie. Weer echt zo’n programmeurskeuze van LGW, maar lastig om er iets van te vinden, want ik heb maar weinig referentiepunten om me hiertoe te verhouden. Het lijkt wel alsof er geen band uit de Sahel bestaat zonder technisch uitzonderlijk goede muzikanten, zoals vooral de desertblues gitaristen uit buurland Mali al vaak hebben laten horen. De vermeende psychedelica (zoals de bio zegt) zit ‘m vooral in de irritante geluidsvervormingen op de gitaar, maar de (blijkbaar als enige Engels sprekende) drummer vertelt dat dit zo hoort en per nummer moet worden bijgesteld. Ja ja. Noura zelf is wel echt een uitstekende zangeres, met een mooi vol stemgeluid. Dit gaan we vast nog veel terug zien op de wereldmuziekfestivals – Mundial werd al aangekondigd.

Dan is het even omschakelen naar de doom van Pallbearer, krankzinnig gevarieerde avond is dit toch… Een tijdje geleden pikte ik al een paar nummers van Pallbearer mee in het voorprogramma van Yob. Pallbearer trekt een onverwoestbare gitaarmuur van geluid op. Dat doen ze op zich prima, maar al met al is het weinig spannend. In de geluidsmix is de zang ver naar achteren weg gewerkt, waarmee het allemaal nogal eenzijdig wordt. Niet zo strak en bruut als het zou kunnen zijn.

Pallbearer

Wand trekt net zo’n gitaarmuur op, maar met veel meer ruimte voor noise en experimenteerzucht. Soms spacen we helemaal naar het plafond, maar net iets vaker blijft het wat hangen in ongerichte noise en gepiel. Wand knalt hard met verwoestende psychriffs, maar heeft ook enorm irritante zang. Beetje vervreemdend optreden dus, tussen ‘heel goed’ en ‘wat moet ik hier nu weer mee’ in. Maar oordeel ook zelf, zie hier een videootje van concert in Frankrijk. Ik kan mijn draai er niet goed in vinden, maar te oordelen aan de pit voor het podium krijgen ze daar het publiek wel mee.

Wand  Wand

Maar al het voorgaande lijkt het voorprogramma te zijn geweest voor Thee Oh Sees!! Wat een uitsmijter! John Dwyer staat maniakaal hard tekeer te gaan, gesteund door twee (!) drummers en een retestrakke, almaar voorstuwende bas. Dat geeft alle ruimte voor lekker ranzig gitaarwerk en heerlijke fuzz-explosies. Hieperdepiep, wat een feestje! Dit is Ty Segall, de Melvins en de New Bomb Turks bij elkaar. Crowdsurfen, stagediven, en bier, ja overal vliegt bier. Aan de overkant van de zaal gaat iemand bewusteloos tegen het beton. Thee Oh Sees doen waar ze voor gekomen zijn en ze spelen de tent zonder pardon aan gort. De adrenaline spuit de oren uit, het tempo is genadeloos, de chaos is totaal. Damn, wat een zegetocht!

Thee Oh Sees2015-05-24 01.38.40  2015-05-24 02.29.45

Eindoordeel: wat moeten we hier nu van vinden, deze tochwat uitgeklede versie van wat voorheen LGW MayDay was? Zo’n avond als deze biedt helemaal de staalkaart van Le Guess Who. Dat levert een krankzinnig gevarieerde avond op; waar anders kan je omschakelen van psychrock, naar Arabische blues, naar doommetal? Hier wel dus. Jammer is wel dat er weinig is geïnvesteerd in de festivalsfeer, waardoor TivoliVredenburg buiten de Pandorazaal gewoon is wat het is: een klinische omgeving met (dat wel) fantastische uitzichten over Utrecht. OK, er staat een lollig barretje met bier en vodka in de goederenlift naar de zesde verdieping, maar de toegang tot het plateau op de vijfde is afgesloten en om te eten moeten we naar de bitterballen in ‘Het gegeven paard’. Maar niet teveel gezeurd: het is ook feitelijk geen festival, maar een avondvullend visitekaartje van Le Guess Who. De fijnproever in mij is weer wakker geschud!

Kicking the Habit was er ook bij, zie hier verslag
Zie hier verslag van 3voor12
Zie hier verslag van KindaMuzik

Advertenties
3 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: