100 posts

Wie in normaal tempo altijd maar doorwandelt naar het oosten, dag en nacht, is na 100 dagen ongeveer in Tsjita (bekend van Risk). Als je 100 man een taakstraf geef van 100 uur is binnen een week de hele stad schoon. Als je 100 bier drinkt ben je dood of ben je koning Pinteman. Wat kunnen we hier uit concluderen? Met doorzettingsvermogen is een hoop te bereiken, en 100 is een bijzonder getal. Awel! Met een kleine drie jaar stug doorschrijven heb ik derhalve onlangs de magische barrière van 100 blogposts bereikt. Tijd voor een klein retrospectief.

Darth Faber is sinds 14 oktober 2012 in de lucht, met als eerste een vrij matig concert van Vive la Fête. Voor een review is dat dan wel weer uitdagend, want het dwingt meteen tot nadenken: wat maakt een concert nu goed of slecht? Wat maakt dat er plotseling een vonk over kan slaan of dat een band het publiek kan overtuigen? Of nog moeilijker te duiden: wat maakt dat het publiek een band tot grote hoogte kan stuwen? Hoe zie je dat een band plichtmatig staat te werken voor zijn kratje bier in de kleedkamer, en wanneer spat de inspiratie en de creativiteit er van af? Bands kunnen slecht zijn en goede optredens geven, of goed zijn en slechte optredens geven. Beginnende bands kunnen plots doorbreken, gearriveerde bands kunnen totaal futloos zijn. Daarom is een concert ook zoveel leuker dan het opzetten van een cd: inspiratie, improvisatie en interactie maken elke band groot én kwetsbaar. Zie bijvoorbeeld de honderdste post: een puike avond met Steelwing, bomvol met alle denkbare hardrockclichés, een matig gevulde zaal, een nieuwe plaat die nog niet uit is en die nog tussen de oren moet… Dat lijkt een recept voor een avond waar het bier belangrijker is dan het bandje, maar vervolgens speelt Steelwing wel vól overtuiging erop en erover, in vol contrast met Noctum daaraan vooraf, dat zichzelf en dus ook het publiek wél in de luren legt met een ongeïnspireerde set. Dit soort bevindingen maken concerten altijd interessant en de moeite waard, en zo valt het met het benodigde doorzettingsvermogen voor 100 posts dus eigenlijk ook wel mee.

Wat leveren 100 posts nu op?
Van deze 100 posts zijn er 54 concerten, 30 festivalverslagen, en 16 blogposts zoals voorbeschouwingen en wat lollige dingen tussendoor. De meeste (91) posts schreef ik zelf, en af en toe duikt gastrecensent Luuk Zandloper op, vooral op Lowlands; hij deed met 9 posts verslag. In totaal schreef ik zelf 52 concertverslagen, 23 festivalverslagen en de voorbeschouwingen e.d.

Voor mijn 75 posts met recensies zag ik in totaal 231 bands op het podium staan. Verreweg de meeste daarvan speelden op de festivals waar ik was, vooral op Eurosonic (42 bands op 3 edities), Noorderslag (49 bands op 3 edities) en LeGuessWho (56 bands op 3 reguliere edities, plus editie in mei). Tijdens de reguliere concerten zag ik, incl. de voorprogramma’s, 63 bands op het podium staan. Als ik dit overigens extrapoleer moet ik in de loop der tijd ruimschoots meer dan duizend bands hebben zien optreden.

Ruim 40% van de bands die ik zag, zag ik in Utrecht. Dat is niet gek, want daar woon ik ook. Daarnaast haal ik ook ongeveer 40% uit Groningen, en dat staat volledig op het conto van Eurosonic en Noorderslag, waar ik dan hyperactief langs de podia sjees. Verder kom ik af en toe in Amsterdam, was ik dit jaar in Rotterdam bij Motel Mozaïque, en hoop ik af en toe wat in het buitenland mee te pikken, maar dat lukte voor deze blog nog maar twee keer. Mijn avonturen op Sziget en Roskilde liggen al weer ver achter me.

Natuurlijk ook vooral dankzij Noorderslag komen de meeste bands die ik zag gewoon uit Nederland, iets meer dan een derde (van de posts van mij en van Luuk). 20% komt uit de Joenaited Steeds, en 1 op de 9 komt uit de Joenaited Kingdom. Als goede vierde (14 bands) staat Canada, wat waarschijnlijk te maken heeft met a) mijn eigen voorkeur voor Canadese bands, en b) de vaak hoge dichtheid aan Canadese bands bij LGW, dat ooit in 2007 ook begon als festival van Canadese bands.

Ik sta nooit ergens op een gastenlijst, ik betaal altijd netjes en ben doorgaans een onopvallende bezoeker. Ik heb op de site vooralsnog ook geen sponsoring (anders dan via wordpress zelf). Ik ben in mijn verhaaltjes aan de optredende bands dus geen hogere waardering verschuldigd. Aan de andere kant: ik ga natuurlijk wel naar concerten waar ik graag heen wil gaan, dus mijn basisverwachting is altijd wel dat ik iets leuks ga zien. Dat uit zich in een gemiddelde score van 3,4 sterren. Dat lijkt me heel behoorlijk. Vijf sterren deel ik niet vaak uit, slechts 23 keer (8% van alle bands); er zit overigens in de loop der tijd wel een licht stijgende lijn in – en dan moet LGW2015 nog komen! 2015 is nu al een topjaar.

De vraag is of dit alles nu ook nog wel eens wordt gelezen. Ik prijs mijzelf gelukkig dat mijn hobby gewaardeerd wordt, en met de 100e post ging het totaal aantal views onlangs door de grens van 8000. Dat is dus gemiddeld zo’n 80 views per post. Mijn statistiekpagina geeft aan dat ruim 2000 views, dus een kwart, kijkt naar ‘homepage’, dus dan weet ik niet wat je bekijkt. Van de resterende 6000 blijkt grappig genoeg mijn overzichtje van ‘plaat van het jaar 2014‘ het meest bekeken, bijna 300 maal; helemaal geen concert dus. Verder komen 14 posts boven de 100 specifieke views. Als je de views voor ‘homepage’ gewogen optelt bij de specifieke views, dan schat ik in dat 28 posts, dus het dubbele, boven de 100 views uitkomen. Grosso modo worden de posts vanaf Noorderslag en Eurosonic het meest gelezen; niet heel verrassend, want dit is ook het meest media-gehypete festival waar ik kom, dus dat levert doorgaans wel wat tweetjes en facebookberichten op.

Veel lezers en respons is leuk en ook uitdagend. Het roept bij mij ook af en toe weer de vraag op wat ik nu eigenlijk wil met deze site. In de kern is het altijd en vooral mijn eigen persoonlijke geheugen in de vorm van een kleine schrijfcursus geweest. Niet meer en niet minder. Ik wil geen bands maken of breken, ik lever geen bijdrage aan de kunstgeschiedenis, ik probeer te beschrijven en te begrijpen wat ik zie, en ik geef alleen duiding als ik wat te duiden heb. Ik hou van schrijven en lezen over muziek, en ik ga ontzettend graag naar concerten, dus in die combinatie ligt hier een potje ongegeneerd hobbyisme. En het is echt leuk als lezers die hobby weten te waarderen. Dank daarvoor!

Hoe nu verder? Ik schrijf lekker door aan mijn steeds grotere database van bandjes kijken. Wie weet verzin ik nog wel eens een heel andere insteek of wellicht zelfs een radicale koerswijziging, maar vooralsnog kijk ik vooral uit naar al het moois dat voor de komende maanden nog op het programma staat. Ik kom je vast weer tegen, ik ben die man die onopvallend staat te kijken, af en toe een aanttekening of een foto maakt, en doorgaans heel tevreden is met wat hij ziet.

honderd-jaar-227x300

Advertenties
2 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: