Club 3voor12 Utrecht, 100e editie – DB’s, 24 september 2015

Het is natuurlijk best leuk dat Darth Faber door de grens van 100 posts is geschoten, maar vele malen bewonderenswaardiger is de honderdste editie van de Club 3voor12 Utrecht clubavond in DBs. Van harte gefeliciteerd met deze mooie mijlpaal! De clubavonden zijn van groot belang voor de Utrechtse muziekscene, en toch heb ik met schaamrood op de kaken alle voorgaande 99 edities verzaakt, met evenzovele goede (en soms minder goede) excuses. Deze jubileumeditie van zal het begin zijn van betere voornemens, al moet ik (met goed excuus) ook vandaag al weer de eerste twee bands missen,  The Badger & The Bass en Alexi Lalas. Gelukkig blijft er genoeg moois over, uitgekozen door een aantal toonaangevende Utrechtse programmeurs.

Homemade Empire

Ik haak aan bij Homemade Empire, het alterego van Bart de Kroon. Homemade Empire speelt solo, slechts begeleid door akoestische gitaar, prachtige schemerige folkliedjes, denk aan Bonnie Prince Billy op zijn meest intieme momenten. De Kroon zit je met zijn licht schurende stem en zijn gevoelige gitaarspel dicht op de huid. De nummers zijn terug gebracht tot de kale essentie, waarmee Homemade Empire je onweerstaanbaar mee neemt naar een soort van onbestemde schoonheid, waar het tegelijk licht en donker is, het is tegelijk onvoorstelbaar krachtig en enorm kwetsbaar, het is hier warm en af en toe bekruipt een huiver. Homemade Empire neemt je mee en zet je dan weer op het verkeerde been, zo blijft het altijd aangenaam schuren. Authentiek, onbevreesd en heel erg knap. Ik zag hem een paar jaar geleden al eens in de wondermooie setting van molen De Ster de op-een-na-laatste plaat Defenestration presenteren, maar intussen is er al weer een volgende (derde) plaat verschenen (First Trees), waarmee het geluid van Homemade Empire nog wat donkerder, aangrijpender en directer is geworden. De rommelige oefenruimte van DBs is geen De Ster, maar Homemade Empire is a stronger man than he ever was.

In de reguliere zaal wordt Adam & the Relevants aangekondigd als voormalig schoolbandje en dat is wat ongelukkig, want dat beeld spelen ze met hun rechttoe rechtaan rock niet meer weg. Ongeveer een half nummer lukt het om een beetje een soort van Buffalo Tom feel te creëren, maar verder blijft het hangen in de goede bedoeling om op een niet al te grote festivalweide met niet al teveel pretenties de niet al te opdringerige achtergrondmuziek te kunnen spelen. Volgens sommigen is het britpop, en dat klopt in de betekenis van vriendelijk maar forgettable.

Robbing Banks

Heel anders is dat vervolgens bij Robbing Banks, een one man garage fuzz sludger met heel veel galm. Robin van Saaze speelt solo onvervalst smerige garagerock. Hij ragt op zijn overstuurd scheurende gitaar, doet bass en snaredrum als voetenwerk erbij en smijt met een banaan. Robbing Banks legt met een geweldig charismatische gruizigheid een heerlijk staaltje onvervalste rock ’n roll op de mat, inclusief een lekkere cover van de Oblivians. In die hoek moeten we dit verder ook zoeken. Dit gaan we met grote zekerheid nog veel vaker tegen komen, want Robin kan in zijn eentje menig ingekakt feestje weer de goede kant op sturen. Hier word ik blij van!

En dan moet het beste nog komen, want het hoogtepunt van de avond is afsluiter My Blue Van, die al een jaar of vijf speelt, al twee platen op naam heeft, en drie jaar geleden ook al eens de 3voor12/Utrecht award voor beste live act won. My Blue Van is diep gedrenkt in de bluesrock, maar overstijgt dat meteen ook verre. De heerlijk melodieuze gitaar, de fraai doorvoelde rauwe zang en de lekkere trage bas en drum combineren tot een soulvol geheel. Dit zijn stuk voor stuk technisch ontzettend goede muzikanten, die tegelijk beheerst klassiek en geraffineerd progressief weten te klinken. Dit is gewoon echt heel erg lekkere muziek, waar je met je ogen dicht heerlijk in kunt blijven hangen. Terwijl al dat prachtigs zich voor mijn ogen ontspint zie ik echter ook dat er nog maar weinig doorzetters over zijn in de zaal. Ik ben zelf misschien te laat gekomen, maar de meeste anderen zijn te vroeg vertrokken. Dat is doodzonde, beste mensen, want My Blue Van is absoluut een grootse band.

Of zoals LGW-programmeur Johan Gijsen al zeer terecht zegt: “Er komen veel grote namen uit Utrecht, en daar zijn we terecht trots op, maar eigenlijk is wat onder de radar gebeurt veel interessanter.” En precies daarom zijn de clubavonden van 3voor12Utrecht zo belangrijk.

My Blue Van

My Blue Van

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: