Eurosonic 2016 – de donderdag

Donderdag Eurosonic is voor mij en vele anderen de eerste festivaldag. De bandjesomruil zit dit jaar voor het eerst aan het Damsterdiep, notabene in de parkeergarage (“Q Park parkeergarage van het jaar 2015!”). Voor de sfeer hoeven we daar dus niet te blijven.

Aftrap met SVPER in Newscafé. “We are Super from Barcelona,” zegt de kekke zangeres, maar de Romeinse spelling is natuurlijk veel beter voor de googleability. Het tweetal staat achter een flinke bak apparatuur stevige fuzzy psychokraut op ons los te laten, gestut door een onstuitbare bas en met een zwoel galmende zang er overheen. Het komt wat bedeesd op gang, maar met het derde nummer, Atlantico, zijn de zenuwen overwonnen en komt de kekke zangeres toch wat los. Leuk bandje, vol goede moed, maar uiteindelijk oogt het allemaal toch wel erg statisch en is het muzikaal wel erg volgens het boekje.

SVPER

In De Beurs speelt het Zweedse FEWS voor min of meer dezelfde doelgroep, maar dan met klassieke gitaarbezetting. Hier zou een fijne psychedelische groove moeten klinken, maar niks daarvan helaas. Fews rammelt en rommelt aan alle kanten, ze hebben er duidelijk ook niet veel zin in. Het wordt snel duidelijk dat dit niet veel wordt en het traditioneel slechte geluid van De Beurs is ook geen excuus om te constateren dat deze band maar weinig om het lijf heeft. Snel verder!

Na een blik op de (eveneens traditioneel) lange rij bij De Spieghel en een wat onbestemde blik op het programma belanden we dan bij Middlemist Red in de muziekschool Vrijdag. Dat blijkt een goede zet, want de Engelsen zijn het spiegelbeeld van Fews: dit is gewoon een strakke psychedelische indierockband. Vooral de zanger doet heel erg zijn best om uit te stralen dat hij nauwelijks zijn best doet, hij oogt lekker lijzig en stapt nog voor het einde van de set zonder plichtplegingen de coulissen in. Misschien net iets teveel fuckyou-attitude, maar deze band kan het hebben. Beste tot nu toe.

Middlemist Red

Maar ho, dan rekenen we buiten de guerilla’s van Heavy Humpah, die op het terras van de Grote Markt lekker Ace of Spades staan te toeteren. En daarna nog meer hardrock classics. Heerlijke gimmick, precies de vrolijke opfrisser die we op dit moment van de avond nodig hadden.

Heavy Humpah

Dubiosa Kollektiv komt daar in de tent op de Grote Markt nog even een sfeervol schepje bovenop doen. Het Bosnische collectief bouwt met een mix van ska, vette beats en twee stuiterende zangers een lekker opzwepend feestje. Dit kennen we wel van Mr. Polska. Ze laten weten dat iedereen gelijk is en iedereen is welkom. Behalve natuurlijk “fascists, terrorists, nationalists, pedophiles”, want die kunnen “fuck off”. Met alle anderen stoomt en stampt en stuitert de tent er lekker op los. Dit kun je er op de komende zomerfestivals goed bij hebben, met een afterparty van Kees van Hond. Hopsa!

Dubiosa Kollektiv

Een stuk rechtlijniger is het Deense Yung, als we terug zijn in De Beurs. Knetterharde noise met een zanger die al zijn angsten van zich afschreeuwt. Dit is behoorlijk goed, je zou het zelfs neo-grunge kunnen noemen, afgaand op het geluid van Mudhoney op zijn hardste momenten en vooral op de (echt waar) af en toe Cobain-achtige stem van de zanger. De band verliest zichzelf nog wel teveel in langdradig gepiel met de snaren en ander onbestemd gedoe tussen de nummers door, en op gegeven moment wordt het geluid wel erg een blok beton van geluid, maar hier zit absoluut veel potentie. Dit gaan we nog vaker horen.

Pumarosa in Vera is pas last geboekt, maar heeft sinds de goede reviews van haar optreden op London Calling een goede buzz, dus dat wekt nieuwgierigheid. Het geweldige novelty-nummer Priestess mag er natuurlijk ook wezen. De Britten omschrijven zichzelf als “industrial spiritual”, maar niemand weet wat dat is. Bij Pumarosa kan je denken aan referentiepunten als de Yeah Yeah Yeahs of, doe eens gek, Siouxie, terwijl theatrale frontvrouw Isabel Munoz-Newsome oogt en klinkt als Heather Nova. Het is niet altijd even vernieuwend, maar wat ze doen doen ze wel heel erg goed. Pumarosa speelt lekkere indiepop, ze laat kleine liedjes ontploffen in groots geluid, maar gaat net zo makkelijk naar dreampop en zelfs psychedelica. Het nummer dat wordt aangekondigd als Lion’s Den is echt heel erg goed, onthou die titel. Ondanks het stuitende gelul achterin de zaal durft ze ook kwetsbare liedjes te brengen. Het eerste album hoeven we niet voor het najaar te verwachten, maar dat wordt wel echt eentje om al naar uit te kijken.

Nog even afpilsen dan bij Kontinuum, het IJslandse kleine broertje van Solstafir (ai, dat vinden ze zelf vast niet leuk om te horen, maar ik moet het toch een beetje plaatsen). Met vier (bas)gitaristen op rij produceert de band een massief en groots geluid. Heavy rock van de Scandinavische school. Dit is echt een uitstekende band, maar het verzuipt helaas wel wat in het overdonderende volume. Dat is jammer, want hier zit echt meer spanning in dan de onverwoestbare gitaarmuur die ze nu brengen.

Al met al een redelijke maar bepaald geen onvergetelijke eerste dag van Eurosonic 2016. Eens kijken of we morgen echt van de sokken geblazen kunnen worden.

Andere reviews:
NMTH: http://nmth.nl/eurosonic-donderdag-toch-weer-die-belgen-denen-britten-en-kroaten-ook-op-stoom/
KM: http://www.kindamuzik.net/live/eurosonic/eurosonic-2016-de-donderdag/26485/
3v12: http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2016/eurosonic-noorderslag/Liveblog-donderdag-ESNS.html

Advertenties
1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: