Mysterons, Birth of Joy – De Helling, Utrecht, 10 maart 2016

Dit is een veelbelovende avond van twee bands die ik al een tijdje op het podium volg. The Mysterons ontdekte ik vorig jaar op Noorderslag en ik zag ze daarna weer op Motel Mozaïque. Birth of Joy was voor mij zelfs al eens de beste band van Noorderslag, in 2014, en ook kort daarna in Ekko weer bruut goed. De Helling loopt lekker vol, dus brand maar los!

2016-03-10 20.39.33The Mysterons begint met een mooi instrumenteel intro, mooi om meteen even kennis te maken met de nieuwe gitarist, die Brian Pots van Pauw vervangt. Hij heeft een lekkere desertgroove in de vingers, heel fijn. Als zangeres Josephine er dan bij komt ontstaat er weer wat moois op het podium. Vooral dankzij de energieke bassist en de blije orgelaar oogt de band relaxter dan ooit. Het geluid klinkt ook goed in balans, terwijl eerder de hoge, wat dweperige zang nogal overheerste. Dat is goed nieuws, al kan al teveel balans ook saai worden. Maar ik zie de nu nog wat bedeesde gitarist in de toekomst nog wel eens tekeer gaan met een lekkere bak gitaarnoise hier overheen. Hij oogt in elk geval al een beetje als Joey Santiago. Het is echt goed om te zien hoe The Mysterons het afgelopen jaar zijn gegroeid, en vooral om te zien hoeveel potentie er nog in zit om in de toekomst uit te pakken. Volgende keer ben ik er weer bij!

Birth of Joy begint daarna een beetje moeizaam. Ze staan ver uit elkaar, waardoor het podium ineens heel groot en leeg oogt. De moeizame start heeft wellicht te maken met de nummers van de nieuwe plaat. Deze is wat minder gruizig dan eerder werk, waardoor het wat cleaner overkomt allemaal. Dat geeft wel veel meer ruimte aan de waanzinnige virtuositeit van de muzikanten, die technisch helemaal hun eitje kwijt kunnen, maar het lijkt ook wat in de weg te staan voor wat Birth of Joy vroeger wel deed, namelijk het publiek direct bij de strot grijpen en meenemen naar hun orgelfest.

Halverwege de set van toch pakweg anderhalf uur keert het tij, en met twee sterk doordenderende psychnummers slaat de vonk over. Zanger en gitarist Kevin Stunnenberg draait de versnelling een tandje hoger, Gert Jan Gutman gooit er wat meer vieze orgelgrooves in, en drummer Bob Hogenelst laat met een verwoestende solo nog eens horen waarom hij als enige ooit een tien haalde op het conservatorium. Hier komt de ware Birth of Joy weer boven. Laat de bierfeesten en festivalweides maar weer komen.

2016-03-10 22.39.49

 

 

.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: