Courtney Barnett – Paradiso, 5 juli 2016

Na een paar festivalweiden komt indiechick numero uno Courtney Barnett dan eindelijk haar eerste zaalconcert in Nederland doen. De geweldige plaat Sometimes I sit etc. staat al lang in het vizier vanwege de lekkere slacker trashrock met inventieve teksten. Courtney doet niet aan refreintje-coupletje, maar vertelt van het dagelijks leven in Australië, op een manier die je telkens even op het verkeerde been zet. Dat slaat aan, want Paradiso is stijf uitverkocht.

Met alleen een drummer en bassist brengt Courtney ogenschijnlijk simpele songs. Aftrap is Dead Fox, meteen al zo’n tekstueel juweeltje vol uitgekiende timing: “More people die on the road than they do in the ocean. Maybe we should mull over culling cars instead of sharks.” Courtney is, heu, de Roosbeef van Australië.

IMG_0899IMG_0897

De vaart zit er meteen lekker in. Het bekendst zijn natuurlijk de nummers van Sometimes I sit, maar de set zit ook vol materiaal van de de eerdere plaat A sea of split peas. Het is echter niet de eerste keer dat het geluid in Paradiso weer eens hondsberoerd is en zo alle subtiliteit uit de nummers weet te mixen. Dat geeft de drummer en vooral de bassist wel een lekker lomp pompende drive mee, maar het betekent ook dat de wat relaxtere nummers niet helemaal goed uit de verf komen. Na relatief rustige nummers als Depreston en Three packs a day is novelty-hitje Pedestrian at best nodig om de Schwung weer terug te pakken. Zo gaat het wel vaker, waardoor het bij elkaar wat wisselvallig overkomt.

Maar Courtney Barnett is niet het type dat het er bij laat zitten. Ze heeft meer energie dan Cavendish vol testosteron in volle sprint, uitgevoerd in lekkere nonchalance. Het volume doet er ook nog een schepje bovenop richting echt hard, en ook met de uitgekiende graphics en lollige filmpjes rest niets anders dan een goed humeur. De uitvoering van Kim’s Caravan is erg sterk, had ook wel een wat unheimische afsluiter mogen zijn wat mij betreft, maar er komen nog een paar nummers bij. Uiteindelijk komen er dan ook nog wat crowdsurfers in actie, waarvan er eentje na het laatste nummer Courtney een omhelzing geeft en pardoes door haar van zijn T-shirt wordt beroofd. Ha! Wat een powerchick.

Zie hier verslag van Indiestad: http://indiestad.nl/recensie-courtney-barnett-paradiso/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: