Flamingods – ACU, 11 dec 2016

Op een zondagavond in Acu met het vrijwel ondefinieerbare Flamingods, voor het eerst in Utrecht, je verwacht het niet maar het is toch behoorlijk volle bak met ogenschijnlijk publiek dat hier niet alledaags komt. Waarschijnlijk ging er ergens de ronde dat het vanavond wel eens een feestje zou kunnen worden.

imag3003.jpgDaarvoor is Nairobi Golf Kid uit Enschede een heel lekkere opwarmer. De bassist is de absolute motor van de band, ver voor in de mix met bezwerende, funky gitaar en hoekige maar toch best dansbare ritmes. De zang is verder onverstaanbaar en laag, maar het draagt wel bij tot een aangename atmosfeer, een soort van vrolijke melancholie. Gezellig is het ook, met van die lullige kamerplanten voor op het podium. Dit is een fijn bandje!

 

Flamingods is eerder wel omschreven als een psychedelische exoticamix van Goat, Tinariwen en Hawkwind, door een band die deels is opgegroeid in Bahrein, of all places. Het eerste nummer is qua sound en uitstraling een beetje Yeasayer, maar Flamingods is meteen al heel veel leuker en lichtjaren veel experimenteler. Het eerste nummer is nog wat tam, maar al rap wordt het steeds psychedelischer, met fuzz en feedback op heel rare instrumenten, immer doorgaande percussie en stevige galm.
imag3016_1_1.jpgDe zanger heeft een uitstekend humeur en terwijl hij de ruimte tussen de nummers vol lult wisselen de leden van de band voortdurend van instrument. Intussen verstoort een loszittend kabeltje met een stevige brom het geluid, maar gelukkig is alles altijd op te lossen met gaffa-tape. Dit is geen band die snel zenuwachtig wordt, terwijl het publiek helemaal gek gedraaid wordt van de voortdurende stoelendans op het podium. Ja hoor, drummen met zijn drieën kan ook. Soms raakt hierdoor de vaart er wat uit, maar het geeft niet, want de sympathie van het publiek is al lang gewonnen.
Flamingods heeft wortels in Bahrein en in Londen en klinkt als een stel globetrotters die zich tot doel heeft gesteld om een waanzinnige eclectische mix te maken van werkelijk elk geluid en instrument dat ze onderweg tegen komen. Dat lukt ze heel aardig. Na weer een flamingods shuffle laat Kamal Rasool een imag3012_1.jpginstrument uit Japan zien. Geen idee hoe het heet of hoe het bespeeld wordt. Wat het gek genoeg doet is dat de stelletjes om mij heen meteen in de knuffelstand schieten. Dit is klaarblijkelijk een romantisch instrument. Zo echter niet voor de bassist, die trekt prompt zijn shirt uit en wappert de haren als een metalgod. Ik zei het al: dit is nergens op vast te pinnen.
De set wordt steeds steviger en gedrenkt in psychedelica landt het ergens tussen krautrock en breakbeat. The next song is about coming together, en zo is het, want dit is een prachtige ode aan de multiculturele globalisering zoals het bedoeld is. Flamingods effent hier in de Acu met een dampende set het pad voor iets veel groters. Met zekerheid een aanvulling voor alle festivals van komend jaar.
imag3009.jpg
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: