Darth Faber Fest (#2): The Homesick

The Homesick-Isolde -Woudstra-2-08 WebDokkum, de mooiste der elf Friese steden, de parel van het noorden, de stad die binnenkort landelijk nieuws zal zijn als Sinterklaas er zijn intocht maakt – al kleeft er voor binnentrekkende heiligen in die streken wel een risico aan. Als ik in Dokkum kom ga ik als vanzelf weer een beetje Dokkums lullen, ja wat wustou nou, ju?

Ik ging er naar school, elke dag 10 km heen en 10 km terug, in totaal moet ik ongeveer 25000 km hebben gefietst. Zo in het vroege voorjaar is het wel te doen, als de ochtendnevel boven de weilanden door de opkomende zon langzaam uiteen wordt gereten. Aankomst in Dokkum, op de grens van zand en klei, met zijn prachtige bolwerk en de fiere molen, waar destijds nog de toren van de Jister een streng baken was voor de toesnellende leerlingen. Dokkum, waar pake Durk in de jaren dertig nog de Bonifatiusbron heeft helpen metselen en waar nog eerder oerpake Wiebe dagelijks met de hondekar vanuit Driesum en omgeving zijn spullen afleverde.

DokkumDarth Faber houdt van Dokkum en, heil en zegen!, net als hij zijn gedachten richt op een mooi cutting edge festival in het verre Utrecht, blijkt aldaar zowaar één van de beste bands van Nederland te ontluiken. The Homesick is sinds een paar jaar op de radar van muziekminnend Nederland. Het begint met wat gekke self-made videootjes over het ogenschijnlijk saaie leven in Dokkum, klierend met patat en lummelend bij het busstation. De cult is onmiskenbaar, zeker als er met Yuko Yuko nog een nevenproject blijkt te bestaan, vol slaapkamergeproduceerde, eighties-geïnspireerde electrowave. In dezelfde scene cirkelen ook nog bands als Korfbal en Waterlelyck.

In razend tempo worden nummers uitgebracht, Youtube raakt overspoeld met catchy nummers met vaak een lullig clipje dat samenhangt van goedkope editing. Zie bijvoorbeeld het fijne The Boys, waarin lekker met patat en kroketten wordt gespeeld, zie de goedkope edits in Breakfast, of de wonderbaarlijke teksten van Friday Night We Dance to Johnny Cash. Er gebeurt iets in Dokkum.

Dit oogt knullig maar is superscherp, catchy en zeer eigenzinnig. Misschien wel juist omdat The Homesick zich helemaal niet hoeft te verhouden tot een scène met eigen regels en conventies. En dat dringt dan weer snel door tot ver buiten de periferie. Allereerst in Mexico, gek genoeg, maar later ook in Hollandse contreien. Daar in de randstedelijke media bevestigt men graag het beeld van patatvretende slackers en The Homesick is nauwelijks geïnteresseerd om dit beeld bij te stellen. Ze komen zelfs in DWDD, al heb ik niet de indruk dat Van Nieuwkerk er echt mee uit de voeten kan.

Sowieso voegt de band zich niet echt naar de normen van van hoe heurt het eigenlijk. Zo wordt aanvankelijk wordt nog bedacht om The Homesick en Yuko Yuko om en om te laten bestaan, eerst een maand de één en dan een maand de ander, enzovoorts. Het komt dan net zo uit dat Yuko Yuko in 2015 op Noorderslag speelt, met een hele fijne set. In oktober dat jaar speelt dan The Homesick weer en dan zie ik ze ook voor het eerst in Utrecht, bij de Popronde.

20170413_222152The Homesick zijn Elias Elgersma, Jaap van der Velde en Erik Woudwijk. Ze zijn zich zeer bewust van cultuurclashes en neemt het onbegrip dat daar uit voortvloeit als uitgangspunt voor hun songs. Dat levert mooie beschouwingen op, over de samenhang tussen (voor)oordelen en sociale status en over de eigenaardigheden van het geloof. Zie een titel als The Best Part Of Being Young Is Falling In Love With Jesus. En dat op een muzikaal bedje van wave met vette lagen synths, soms leuend tegen knetterharde postpunk aan, zoals destijds bij de Popronde in de Acu, maar recent is het weer bijna shoegaze. Die hokjes zijn verder ook helemaal niet relevant, meer ter indicatie van de brede range die de band bestrijkt. Pas begin dit jaar kwam de eerste langspeler, Youth Hunt, nadat een paar jaar geleden al de veel rafeliger EP Twst Yr Wrsts verscheen.

Met The Homesick kunnen we veel kanten op, met de zekerheid dat we van tevoren niet weten hoe het uit zal pakken. The Homesick is zo’n band die uit verveling inspiratie weet te halen en die van frikandellen haute cuisine maakt. Dit is in alle opzichten een band die op het affiche van #DarthFaberFest moet. It sil heve!

Homesick2

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: