Darth Faber Fest (#3): It Dockumer Lokaeltsje

De geschiedenis van Nederland kent twee perioden van Friese overheersing. In de vroege Middeleeuwen strekte het land der Frisii zich uit onder kening Redbad uit van Wezer tot Zwin en stond de huidige Noordzee bekend als Mare Frisium. Dat is lang geleden. De tweede overheersing is recenter, pakweg dertig jaar geleden, met de verkwikkende Friese Bries. Plotseling doken overal in Fryslân verbluffend goede bands op: Kobus Gaat Naar Appelscha, Weekend at Waikiki, de Stalin Orgels, Umberto di Bosso e Compadres en… It Dockumer Lokaeltsje.

Wat een luxe. Het was een ongekende explosie van toffe bands, alleen vergelijkbaar met de oerknal of de start van het leven op aarde. Het kleine Top Hole was voor even het allerhipste label ooit. De busjes naar Hilversum reden af en aan voor weer een nieuwe set van weer een grensverleggende band bij VPRO’s Nozems-a-go-go of Jonge Helden. Er was sprake van een heuse scene. De meeste bands bestonden maar even, soms ontstonden nieuwe constellaties als LUL en Deinum, en er waren verbindingen met Groningen via een band als The Amp.

Dat sloot allemaal mooi aan bij mijn ontluikende belangstelling voor muziek (en andere ondeugden). Er waren in Friesland maar weinig podia, maar de bands speelden overal, onder meer op mijn oude school Oostergo in Dokkum. In Leeuwarden bleek het Stedelijk gymnasium vruchtbare grond voor bands. Half jaren tachtig werd hier de band Tropical Suicide opgericht, die evolueerde tot It Dockumer Lokaeltsje. Dat oversteeg alles wat totnogtoe was gemaakt. Ontregeling, gekte, noise, in bytsje raar yn ‘e holle. Bliksem, wat is dit?!

Het was voor mij een flinke stap van de cassettebandjes met Dire Straits tot de ontwrichtende noise van It Dockumer Lokaeltsje. In kunstkringen zou men dit avant garde noemen, maar voor mij is het vooral nogal frjemd. Hoekig en korte nummers van anderhalve minuut, volslagen los van alles wat ik eerder had gehoord. Beefheart kende ik nog lang niet.

De band had zich vernoemd naar een brave meezinger van Anne van der Mark (dat in de versie van het accordeonduo De Sambrinco’s regelmatig op Radio Fryslân voorbij kwam – en waarschijnlijk nog steeds). Het gaat over de oude vrachtspoorlijn ‘over de noord’ van Leeuwarden naar Dokkum, een lijn die halverwege de twintigste eeuw ten onder gaat (maar fragmenten van de lijn zijn in het Friese land nog steeds te vinden). It Dockumer Lokaeltsje lijkt een referentie naar een andere tijd, toen geluk nog heel gewoon was etc., maar muziek en teksten zijn uiterst urgent, relevant en actueel (om de bak met buzzwords meteen maar even open te gooien).

De eerste plaat is Wil Met U Neuken! duurt slechts 16 minuten, typisch zo’n plaat waar de plaatverkoper zal aandringen of je er echt niet een tasje bij wil. De plaat wordt zelfs opgepikt door de legendarische John Peel. It Dockumer Lokaeltsje is tegendraads en vol ideeën, die steeds strakker klinken, getuige vooral ook de tweede plaat Moddergat. Deze staat vol met moderne klassiekers, zoals Bûten mei de heavies en It H. SpoekMidden yn ‘e nacht komme wy te piemelsjen zingt Peter Sijbenga in één van zijn eigenaardige teksten. Check maar eens wat filmpjes: Klúnen yn ‘e dúnen, Spoekelo, of Ljep.

20170714_114657

En dan is het weer voorbij. It Dockumer Lokaeltsje treedt in 1990 nog op met notabene de Einstürzende Neubauten, een mooi combo aan ontwrichtende disharmonie in Leeuwarder zaal De Harmonie. De platen worden samengevat op de verzamelaar It Dockumer Totaeltsje en dan gaan de bandleden hun eigen weg. Peter Sijbenga speelt later nog in Deinum en produceert verschillende platen van anderen, Fritz de Jong en Sytze van Essen gaan verder met LUL.

Die stamboom ga ik verder niet ontleden, want de kern van de zaak is dat It Dockumer Lokaeltsje sinds enige tijd weer optreedt! Tegenwoordig opererend vanuit de hoofdstad en nog spaarzaam in de optredens, maar toch ook werkend aan een nieuwe plaat, met vooralsnog de werktitel ‘Nieuwe Plaat’.

Met de bak aan ervaring die in de afgelopen kwart eeuw over de klassiekers heen kan worden gelegd klinkt het strakker, ruiger, experimenteler en gewoon beter dan ooit te voren. Check het hier in De Harmonie en hier in de Asteriks. Als vanouds worden er in een half uurtje twintig nummers doorheen gejaagd, hartstikkene briek en psychodemisch en na afloop is iedereen een beetje raar in het hoofd. Komt dat zien op Darthfest, het warme bad voor de Friese voorhoede!

En se bin net langer dea
De grêven binne leech
Se bin net langer dea
en ûnderweis nei Heech

It DL

Advertenties
1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: