Litzberg – Ekko, Utrecht, 24 jan 2020

Darth Faber is een tijdje wat stilletjes geweest, druk met dagelijkse dingen die ook moeten gebeuren. En zo schrijdt de tijd voort en is het al weer 2020, een jaar dat ons vroeger met vrees vervulde, maar wat in elk geval in muzikaal opzicht zeer veelbelovend lijkt te worden. Voor mij dit jaar een late maar bijzonder aangename aftrap met Litzberg.

We komen binnen bij het giechelende geleuter van de twee dames van The Secret Love Parade. Waar de praatjes tussendoor van zenuwachtige charme zijn, is de muziek zeker en direct, en daar gaat het om. Ze spelen in samenzang een heerlijke lo-fi dreampop, af en toe wat beats, soms een beetje rammelend, altijd vrolijk. Lekkere band!

Waar kennen we Litzberg van? Dit is het project van Mathijs Peeters, voorheen gitarist in Sandusky, The Gasoline Brothers en Reiger. De muzikale ideeën en inspiratie vinden nu een uitweg via zijn eigen Litzberg, in feite een soloproject.

Litzberg bracht vorig jaar In_My_Head uit, een prachtig juweeltje (op gifgeel vinyl) vol energieke gitaarnummers. Op het podium klinkt dat alles nog even wat scherper, strakker, vuiger en harder. Soms oogt het bijna achteloos van ervaring, vaker nog super geconcentreerd, gestut door droge drum en denderende bas, telkens weer opbouwend tot euforische riffs en lyrische instrumentaaltjes. Peeters is van gitarist op de achtergrond uitgegroeid tot een zelfverzekerde frontman, 3 voor 12 maakte al de vergelijking met Noël Gallagher en dat is niet eens heel gek gedacht. Wat een geweldige band is dit, zeg.

Dat weet nog lang niet iedereen, ik had tenminste wel een vollere zaal verwacht. Maar aan de kwaliteit van het publiek ligt het niet, want Peeters heeft voormalige medemuzikanten en de papa’s van de zwemclub meegebracht, en ik zie ook de scherpste muzikale kenners van Utrecht om mij heen. Peeters onderhoudt zich vrolijk met de zaal. Met priemende blik lokt hij één van zijn vrienden naar voren, om hem vervolgens zijn gitaar om te hangen en een lekker stukje bluesrock te laten spelen.

Litzberg past in een grote Nederlandse traditie van uitmuntende indie gitaarbands, met nostalgie naar Johan, Moss, Blaudzun, Hallo Venray, een snufje Fatal Flowers wellicht. Het is een traditie die zich muzikaal met gemak kan meten met grootheden als Wilco, War on Drugs, Dinosaur jr. zelfs, maar die internationaal nooit echt lijkt te willen aanslaan. Ergens hoop je dat Litzberg dan die band is om deze vloek te doorbreken, maar ik zou ze ook tot in lengte van jaren in zaaltjes als Ekko willen zien. Een band om te koesteren.

20200124_215310

20200124_215120

De vrienden van Kettingzaag waren er ook: http://www.dekettingzaag.nl/schijnbare-nonchalance-bij-litzberg/

1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: